Pleidooi voor emotie-economie

 Rik Maes
Bas Parson

2001




Bas Parson werkt niet alleen samen met mij aan concepten als de emotie-economie, Bas í­s emotie-economie en nog zoveel meer. In zijn eigen termen: avontuurlijk mits adequaat voorbereid, gedreven en recht door zee, denkend zowel in concepten als in uitvoering, inspirerend leiderschap, uitdagend. Ik mag het telkens weer ervaren, als we samen onze horizonten verruimen.

Bas' website: www.nieuwecombinaties.nl


Dit korte manifest wil een pleidooi zijn voor een factor die een permanente en prominente plaats inneemt in ons economisch denken en handelen, zonder als dusdanig erkend te worden: de emotie. Zoals we zullen bespreken, neemt de belangstelling voor de emotionele component van de economie heel sterk toe: niet alleen wijzen diverse auteurs onder verschillende benamingen op deze tendens, maar vrij algemeen wordt het exclusieve primaat van de "bounded rationality"?-benadering steeds vaker in twijfel getrokken. Dit is ons credo: "Laten we de emotionele factor serieus nemen!".

De drie subwerelden
Om dit credo toe te lichten delen we de ervaringswereld op in drie "subwerelden"?: de fysieke wereld, de informatiewereld en de emotiewereld. We hebben heel lang impliciet in de eerste subwereld geleefd: de wereld van de fysieke goederen, waarin de wetten van de fysica gelden en waar je iets kwijt bent als je het eenmaal hebt verkocht of weggegeven. Langzaam aan ontdekken we de wetten van de informatie-subwereld, waar je informatie kunt weggeven of verkopen zonder haar kwijt te raken. We hebben het soms heel moeilijk met deze wetmatigheden, maar beschouwen de informatiewereld wel als de kern van de nieuwe economie. Sommigen gaan hierin heel ver en declameren de suprematie van de informatiewereld over de fysieke wereld.
In de zoektocht naar nieuwe bronnen van schaarste (en dus van onderscheidend vermogen), betreden bedrijven bewust of onbewust steeds vaker de derde subwereld, de emotiewereld. Dit is de wereld die we voortdurend buiten het reguliere economische denken hebben gehouden: de wereld waarin we, parafraserend gesproken, meervoudig terugkrijgen wat we belangeloos hebben weggegeven maar ook de wereld waarin we uitermate kwetsbaar zijn.
Ons credo van zo-even houdt niet in dat de emotie-economie dé economie is, zoals fanatieke aanhangers van de informatie-economie voor hun concept wel opeisen. Wel beweren we dat de overdadige aandacht voor de informatie-economie van zeer tijdelijke aard zal blijken te zijn: de economie van de (nabije) toekomst zal een weloverwogen combinatie van fysieke economie, informatie-economie en emotie-economie zijn, waarin deze laatste aan de basis zal liggen van de nodige inspiratie en innovatie!

Waarom nu?
In de overvloedseconomie waarin een zeer klein deel van de wereldbevolking leeft, lijkt het wel alsof schaarste van de traditionele economische factoren is opgeheven: er is geld in overvloed, het invullen van elementaire behoeftes is naar de achtergrond verbannen en Internet representeert een wereld waarin alle informatie in principe gratis is. Tijd en emoties lijken wel de enige overgebleven schaarstefactoren te zijn! In termen van de Maslow-pyramide streven we meer en meer naar het hoogste niveau, zelf-realisatie, wat de grote aandacht voor entrepreneurship, intrapreneurship en alternatieve organisatievormen mede verklaart.
De complexiteit van de samenleving anno 2000 vraagt naar onconventionele oplossingen: niet voor niets wijst Christensen in "The Innovator's Dilemma"? op het ontstaan van "disruptive change"? als determinerend veranderingspatroon. Business Process Redesign, enkele jaren terug nog dé hype in dit opzicht, blijkt in veel opzichten een fenomeen van de oude wereld te zijn, waardoor in de eerste plaats het innovatieve vermogen van de organisatie wordt weggerationaliseerd. Turbulentie noopt tot continu adaptief vermogen, complexiteit tot het maken van keuzes op basis van Gestalt-achtig denken en intuïtie.
De toepassing van ICT versterkt alleen maar deze tendensen. Internet leidt tot een perfecte(re) markt, waardoor het onderscheidend vermogen in de fysieke en vooral informatiewereld verdwijnt. Plattere organisaties worden virtuele "communities"? van emotioneel verbonden personen die geloven in hetzelfde doel (of leider), "mass individualization"? leidt tot focussen op kleine, in de emotie-economie identificeerbare business communities, mobiele telediensten schreeuwen om creatieve toepassingen met "contents"? die (vooral emotioneel) verder reikt dan de obligate beurskoersen en weerberichten! ICT, in het niet eens zo verre verleden vrijwel synoniem voor uniforme verschraling, biedt opeens het noodzakelijke platform voor uiterst geïndividualiseerde diensten die de ziel zelf van de consument in het vizier lijken te nemen! Wordt het niet hoog tijd om dergelijke fenomenen tot expliciete aandachtspunten in ons economisch denken te verheffen?

Gedaanten van de emotie-economie
De emotie-economie manifesteert zich in verschillende gedaanten en concepten. Enige tijd leken ze vooral uit het esoterische gedachtengoed afkomstig te zijn, maar bij nader inzien hebben ze een veel duidelijker betekenis: ze zijn terug te vinden in de veranderende visie op het individu, de organisatie, de verschillende rollen van het individu vis-á-vis de organisatie en de samenleving. Zonder deze bewering hier verder uit te werken, beperken we ons tot een aantal illustratieve voorbeelden:

  • Pine en Gilmore wijzen in "De Beleveniseconomie"? op belevenissen ("experiences"?) als een volgend stap in het rijtje grondstoffen - producten - diensten; belevenissen zijn emotioneel geladen ervaringen, die heel sterk individueel bepaald worden.
  • Met de opkomst van Internet en anonieme relaties op afstand, worden we geconfronteerd met fundamentele vragen over de factor "vertrouwen"?; ondanks alle technologische en organisatorische voorzieningen (biometrie, "trusted third parties"?, "Public Key Infrastructures"? etc. etc.), blijft de emotionele component van het begrip "vertrouwen"? bij dergelijke relaties voorop staan! Eenzelfde opmerking kan worden gemaakt met betrekking tot het begrip "identiteit"?, dat met Internet een virtuele invulling krijgt.
  • Op First Monday (een gerespecteerd e-zine over aspecten van de nieuwe economie, adres: http://www.firstmonday.dk) argumenteren Goldhaber en anderen ten faveure van de aandachtseconomie ("attention economy"?), waarin de emotionele belevenis van tijd een belangrijke rol speelt. Davenport en Beck hebben een heel boek aan dit fenomeen gewijd.
  • In "De Droommaatschappij"? vestigt Jensen de aandacht op het belang van onder meer "story telling"? in een maatschappelijke context die volgens hem met rasse schreden de informatiemaatschappij aan het opvolgen is.
  • De wereld gonst, ook na de ineenstorting van 2001, van bedrijvigheid in de sfeer van entrepreneurship. Bedrijven die op een alternatieve en uiterst creatieve wijze invulling geven aan klassieke begrippen als samenwerking, klantrelatie etc. worden uitvoerig besproken in bladen als "Fast Company"? en andere; hun interne en externe beeldvorming is doorspekt met emotioneel beladen begrippen als "passie"?, "teamgeest"? etc.
  • Het belang van merken, gericht op "life style"?-gevoelens en op "customer communities"?, is gigantisch toegenomen. De emotionele lading van merken is alomtegenwoordig!
  • Of het nu in de top van het bedrijfsleven, de klassieke muziekuitvoering of het voetbal is: het belang van emotioneel herkenbare vedetten is manifest, met navenante vergoedingen tot gevolg.
  • De impact van collectieve emoties op de beurswaarden is met het stijgend aantal individuele beleggers overeenkomstig toegenomen.

Deze lijst kan welhaast onbeperkt worden aangevuld, wat ons buiten de grenzen van een kort manifest zou voeren. Het moge duidelijk zijn dat de vele uitingen van de emotie-economie uitermate diepgaande gevolgen kunnen en zullen hebben; het moge even duidelijk zijn dat we ons bij vele van deze uitingen bijzonder onwennig voelen als het op onderbouwde verklaringen, getoetste hypothesen e.d. aankomt. Daarom onze oproep:

Kort maar krachtig
Emoties zijn betekenisvolle componenten van het economische denken en handelen: laten we ze eindelijk serieus nemen!


Copie van deze tekst in pdf-formaat.